De kapel van Onze-Lieve-Vrouw-van-Toevlucht, zoals ze ook genoemd wordt, baadt in een sfeer van volksdevotie: onophoudelijk worden er kaarsen geofferd, het altaar is steeds onder de bloemen bedolven, ex-voto’s zijn ingemetseld in de muur. Omwille van de ligging op de Schoenmarkt kent iedereen in Antwerpen dit bedehuis als ‘het Schoenmakers-kapelleke’. Het gebruik van de verkleinwoordsvorm wijst op de sympathie die deze bidplaats bij vele Sinjoren geniet.
Toch betreft het hier niet de kapel van de schoenmakers, maar van een godshuis, in 1343 gesticht door Hendrik Suderman, een rijk koopman uit Dortmund. Het twaalftal behoeftige vrouwen die er in gehuisvest zijn, moesten wel mee door handenarbeid in hun noodzakelijke behoeften voorzien. De bouwjaren van de kapel zijn niet gekend.
Sinds het Franse Bewind komt de kapel onder de Commissie van Burgerlijke Godshuizen Sinds de bouw van een nieuw ouderlingentehuis in de Lozannastraat wordt een deel van het godshuis afgebroken en in 1887 komt de kapel onder het beheer van de O.-L.-Vrouwekerk. De schilderijenverzameling verhuist echter mee naar het bureau van de Commissie van Burgerlijke Godshuizen, nu Maagdenhuis.
Bij de nieuwe stoffering (einde 19de eeuw) hoort een altaar in classicistische barokstijl. God de Vader zetelt onder de baldakijn, vergezeld door de 3 goddelijke deugden. In een vergulde stralenkrans daalt de Heilige Geest in de gedaante van een duif neer op Maria en het Kind.
Merkwaardig is ook de serie van 6 zilveren kandelaars, eveneens in classicistische barokstijl, waar je op de voetstukken meerdere transportmiddelen aantreft bij de welke men hemelse veiligheid verhoopt, zo o.m. een stoomtrein. Een vliegtuig was er toen nog niet bij.
Laatste wijziging op 21/11/2002
Beschrijving Kapel van Onze-Lieve-Vrouw-van-Toevlucht