De Onze-Lieve-Vrouwetoren

van Antwerpen

Het is 1 september 1518. Een massa volk kijkt aan de voet van de noordertoren toe hoe de hulpbisschop van Kamerijk het kruis kerstent, en danste men op het podium*. Dan dragen arbeiders het kruis naar binnen, takelen het omhoog tot in de achthoek, en dan de wenteltrap op naar het hoogtepunt. Het duurt een tijd voor de 123 meter naar boven is afgelegd, waardoor de spanning alleen maar toeneemt. Honderd jaar heeft men met ongeduld uitgekeken naar dit moment, en nu is het zover: na een poos verschijnen de werkmannen op de stelling helemaal op de top van de toren – zo hoog dat je ze bijna niet kan zien! – en wanneer het kruis dan boven wordt rechtgetrokken en triomfantelijk op de piek wordt gehesen ‘dansen’* de arbeiders uitzinnig van vreugde op de stelling waar men zeker nog het gejuich van de massa beneden kan horen, die het kruis van ver in de hoogte zien fonkelen in het licht. Het is 1 september 1518 en de toren prijkt als af, voor toen en nu met de stad aan haar voeten en de hemel dichterbij.

De kronijk luidt als volgt:

“Anno 1518. Den 1 september, doen was den toren van Onse Lieve Vrouwe volmaekt, ende alsdoen eerst het cruys op den toren geseth, welcke eerst kersten ghedaen was ende gesalft, ende men danste om dat cruys op die stellagie die daer rondom gemaect was, dat alle mensen sagen”.

* De vraag is: wie heeft er gedanst? En op welke “stellagie”? Hebben de arbeiders gedanst “op de stellagie” van de toren, of betreft het een podium dat speciaal was opgetrokken voor het plechtig moment van de wijding van het kruis door de hulpbisschop, gevolgd door een dans, mogelijk door professionals? M.a.w. mogen we dromen van de ‘hoogste’ danspartij ooit (in Antwerpen) of is deze interpretatie te ‘barok’?

 

Om deze beschrijving van de Onze-Lieve-Vrouwetoren te lezen kan u hieronder via het menu een hoofdstuk kiezen.
Van daaruit kan u verder bladeren, of via het menu aan de rechterkant een ander hoofdstuk kiezen.