De preekstoel van de St-Andrieskerk

Schrijnwerk: Jan Baptist Van Hool; beeldengroep De roeping van de apostelen Andreas en Petrus: Jan Frans Van Geel, 1821

In 1559 schenkt de vermogende bankiersfamilie Fugger een eenvoudige Renaissance preekstoel in aan de eigen parochiekerk van Sint-Andries. In 1821 wordt die verkocht om plaats te ruimen voor de huidige, vertrouwde preekstoel, een meesterlijk werk in de barokstijl die tot de bekendste van de wereld behoort, tot in de Verenigde Staten toe waar het zelfs een hoofdrol speelt in een bekend kinderverhaal.

De preekstoel beeldt de roeping uit van de apostelen Petrus en Andreas, patroonheilige van deze kerk, en brengt het tafereel in drie dimensies tot leven. Het gedetailleerde handwerk is verbluffend. De twee broers worden samen met Jezus levensgroot ten tonele gevoerd net zoals alles rond hen, van de boot tot zelfs de vangst en het vangnet, rotsen, planten, zelf een krab en een kreeft. Jezus spreekt de twee apostelen-in-spe tijdens hun visserswerk aan: ‘Volg mij, en ik zal van jullie vissers van mensen maken’ (Mattheus 4:18-20). Zonder aarzelen maar vol verwondering laten ze hun netten achter.

De voet van de preekstoel is een ideale plek om over ‘Gods roeping’ te bezinnen. Zoals het kruis bovenaan duidelijk maakt, moet eenieder die deze roeping aanvaardt ook bereid zijn de weg tot op het einde te volgen: dapper als hij was schrok Andreas (letterlijk ‘de manhaftige’) er niet voor terug om zijn getuigenis van Jezus te betalen met het eigen leven. Vandaar dat het Romeins foltertuig als een trofee aan de parochianen getoond wordt. Ze mogen er immers zeker van zijn dat hij het (eeuwig) leven zal vinden!

Zoals Mattheus het vertelt ‘4,18-20):

Toen Hij eens langs het meer van Galilea liep, zag Hij twee broers:
Simon, die Petrus genoemd wordt, en Andreas, zijn broer,
het net uitwerpen in het meer, want het waren vissers.
Hij sprak hen aan: ‘Kom achter Mij aan, en Ik zal jullie tot vissers van mensen maken.’
Meteen lieten ze hun netten achter en volgden Hem.