Sint-Willibrorduskerk – Kennismaking

De monumentale Sint-Willibrorduskerk in de Antwerpse Seefhoek heeft een bijna 750-jarige geschiedenis achter de rug. De eerste Willibrorduskapel op deze plaats dateert reeds uit de 13de eeuw. De huidige kerk, de 7de in de rij, wordt in1891 ingewijd en toegewijd aan de H. Willibrordus die in de 7de– 8ste eeuw onze streken missioneerde.

Dit grootse, einde 19de-eeuwse, kunstwerk is een realisatie van de architectenbroers Leonard en Hendrik Blomme. Zij bouwen in de toen heersende neogotische stijl die aanleunt bij de ideeën van de Franse architect Viollet-le-Duc. Het exterieur en het interieur bieden hiervan een harmonische synthese. De opvallend ranke 84 m hoge toren beheerst volledig het straatbeeld. Het grondplan van deze noord-zuid georiënteerde kerk is een driebeukige kruisbasiliek. Het indrukwekkende hoogkoor wordt omsloten door een prachtig smeedijzeren hek dat de verbinding maakt met een ruime kooromgang met zijkoren en -kapellen. De middenbeuk biedt een drieledige opstand met spitsboogarcades, een volledig omlopend triforium en glasramen.

Het beeldhouwwerk van de constructieve delen en van de biechtstoelen en communiebanken is fraai werk van Jan Gerrits. In de zijkoren toegewijd aan O.-L.-Vrouw en het H. Hart vallen de neogotische muur- en gewelfschilderingen op. Het homogeen neogotische interieur biedt ook een grote verscheidenheid aan kunstwerken. Het hoofdaltaar en de zijaltaren, de preekstoel en meeste neogotische sculpturen zijn mooi beeldhouwwerk van J.B. De Boeck en J.B. Van Wint. De altaren zijn tevens verlucht met koperwerk van Lambert Van Rijswijck. In de Sint-Rochuskapel vinden we een geschilderd retabel van Jozef Janssens. Albert Poels en Alfons De Roeck plaatsen ca. 1940 nog 4 opvallende heiligenbeelden tegen de vieringpijlers.

Ook een aantal kunstwerken uit de vroegere Willibrorduskerk zijn nog aanwezig: vooral het 15de-eeuwse beeld van O.-L.-Vrouw met de Druiventros, met haar prachtige garderobe, en het schilderij van P.P. Rubens, Willibrordus in aanbidding voor de H. Familie. De 4 votiefschilderijen in de dwarsbeuk zijn uniek in Antwerpen.

De eind 19de-eeuwse neogotische glasramen komen uit de befaamdste glazeniersateliers: Stalins & Janssens, Jules Dobbelaere en Jozef Osterrath, In 1933 worden hieraan 2 bijzondere ramen van Eugeen Yoors toegevoegd.

Het epitaafmonument van kunstschilder Cornelis Schut (midden 17de eeuw)  neemt een aparte plaats in. Tenslotte is de kerk 2 kruiswegen rijk, een 19de-eeuwse, geschilderd door Edward Dujardin, en een 20ste-eeuwse, gebeeldhouwd door Nestor Gerrits.