Beste buren uit Nederland, van harte welkom in Antwerpen

BESTE GAST EN GASTHEER,

Naast deze website en het onthaal aan onze kerken wensen wij, Antwerpenaren, ook met een “gastboekje” de buitenlandse bezoekers in onze stad extra te verwelko­men.

Een diepere, christelijke zin voor gastvrijheid zet ons er toe aan om onze bezoeker niet langer als een anonieme toerist te aanzien, maar om hem persoon­lijker als gast te benaderen. Eerder dan de toerist te imponeren door ónze histo­rie, ónze monumenten en ónze uit­stra­ling, willen wij, zoals van een gastheer mag verwacht worden, de aandacht richten naar de gast zelf. Net als bij een bezoek van vrienden die elkaar na lange tijd niet meer gezien hebben, wil­len wij onze gezamenlijke erva­rin­gen doorheen de geschiede­nis in herin­ne­ring bren­gen en zo de onderlin­ge band aanhalen.

Het hoofdstuk ‘Wat ons verbindt!’ toont welke banden er in de loop der tijden tussen het land van onze bezoekers en onze stad gegroeid zijn. Juist door deze wisselwerking kenbaar te maken ontdekken zowel onze bezoe­kers als wijzelf hoe­zeer wij met elkaar verwant zijn, misschien meer dan u vermoe­dt. Zo willen wij over de beperkte nationale grenzen heen de verwantschap tussen de Europese volkeren “in goede en in kwade dagen” onderstrepen. Die gemeenschappelijke ervaring van de grote ge­schie­denis op politiek, econo­misch, godsdien­stig, sociaal en cultu­reel vlak komt in een chrono­logisch overzicht aan bod. De focus is daarbij altijd dubbel. Wat hebben wij, Antwer­pena­ren, te danken aan de cultuur van onze bezoeker? En wat heeft de streek van onze bezoeker op zijn beurt mede te danken aan Antwer­pen?

Het hoofdstuk ‘Onze stad’ begeleidt u op een wandeling door onze stad om die aanknopingspunten met een bepaald land, in casu Nederland, in het daglicht te stellen. Aan de hand van de beziens­waar­digheden komt hier meer ‘la petite histoire’ aan bod. Langs de grote lijnen van de geschiedenis, probe­ren we ons historisch dagboek te verlevendigen door een beeld op te roepen van het levendige con­tact tussen indi­viduele burgers en bezoe­kers. Kleine details zijn nog het best in staat om te illustre­­ren hoe mensen in het gewone leven met elkaar omgaan. Achter deze droge gegevens van bv. een over­­­­nachting van een landgenoot in die bepaalde herberg, kunnen wij slechts een diepere ont­moe­ting vermoeden en verhopen. Als de stenen (die er nog over zijn) eens konden spreken…

Zo willen wij aantonen dat Antwerpen niet alleen een beetje ‘Brits’, ‘Deens’, ‘Duits’, ‘Frans’, ‘Grieks’, ‘Iers’, ‘Italiaans’, ‘Luxemburgs’, ‘Noors’, ‘Oostenrijks’, ‘Pools’, ‘Portugees’, ‘Russisch’, ‘Spaans’, en ‘Zweeds’ is, maar ook een beetje ‘Nederlands’ en dat ander­zijds deze landen ook een beetje ‘Antwerps’ zijn: inderdaad, een cultureel Europa zonder grenzen…

Van­uit het besef dat de opbouw van Europa schatplichtig is aan eeuwen christelijke inzet, niet in het minst op vlak van internationale uitwisseling en gastvrijheid, willen wij als christenen vanuit dezelfde inspiratie een extra dimensie geven aan het moderne toeris­me. Door deze originele vorm van culturele ‘gastvrijheid’ willen we de gemeenschappelijke ervaringen tussen ‘gast’ en ‘gastheer’ in de verf zetten. ‘Antwerpen, Culturele Hoofd­stad van Euro­pa, 1993′ was voor ons een dankbare aanleiding om dit initiatief uit te werken.

Moge dit gastboekje bijdragen tot het heilig doel van de gastvrijheid zodat onze gast-bezoekers zich meer ‘thuis’ mogen voelen in ‘ons aller’ Antwerpen.

Rudi Mannaerts, priester-kunsthistoricus

Dit handig boekje in zakformaat is te bekomen in de kathedraalshop te Antwerpen voor de prijs van 3,00€.

Voor Eucharistievieringen in het Nederlands, zijn wij zo vrij te verwijzen naar de pagina’s op deze website gewijd aan de individuele kerken.

Albertus de Grote
Barok beeld van St-Albertus de Grote o.p. (ca. 1700) die met een wijd gebaar de bezoekers oorspronkelijk verwelkomde aan het portaal van de Sint-Pauluskerk in Antwerpen.
"In zijn wapenschild toont Antwerpen zijn handen boven zijn wallen. Het zijn handen bereid tot iedere vrede¬volle handdruk. Ze wuiven hoog boven de muren, want ze horen toe aan levenslustige, uitbundige mensen, die steeds voor de vreemdeling welkombereid zijn." Een zinvolle herinterpretatie van het stedelijke wapenschild door René Goris (1943).